علائم تجاری در ارمنستان

ثبت به مالک موارد اصلی زیر را می دهد مزایای:

• حق انحصاری استفاده از علامت تجاری، دفع آن و جلوگیری از استفاده و ثبت علائم تجاری مشابه گیج کننده توسط دیگران؛
• ثبت علامت تجاری در یک پایگاه داده عمومی ثبت می شود و به عنوان یک عامل بازدارنده برای اشخاص ثالث عمل می کند.
• قانون کیفری از علائم تجاری ثبت شده حمایت می کند.
• ثبت علامت تجاری را می توان با مقامات گمرک ارمنستان برای مکانیسم های اجرای مرزی مانند توقیف کالاهای تقلبی ثبت کرد.

در ارمنستان، افراد و مشاغل این امکان را دارند که از آژانس مالکیت معنوی (IP) درخواست کنند تا جستجوی علامت تجاری را انجام دهد. این جستجو با هدف شناسایی علائم تجاری مشابه یا مشابه با علامتی است که شما قصد ثبت آن را دارید و قبلاً در ارمنستان محافظت می شوند. هزینه‌های دولتی مرتبط با انجام جستجوی علامت تجاری می‌تواند بسته به نوع علامت (خواه یک کلمه باشد، یک تصویر یا ترکیبی از هر دو) و تعداد کلاس‌هایی از کالاها و خدماتی که علامت تجاری شما پوشش می‌دهد متفاوت باشد. فرآیند جستجوی علامت تجاری ارمنستان معمولاً حدود دو ماه طول می کشد تا تکمیل شود. نکته مهم، انجام جستجوی علامت تجاری قبل از ثبت درخواست علامت تجاری شما الزامی نیست. 

تکذیبنامهها:

• سلب مسئولیت اغلب در کنار برنامه علامت تجاری گنجانده می شود. هدف آنها رسیدگی فعالانه به هرگونه نگرانی و جلوگیری از اقدامات دفتر توسط آژانس IP است.
• سلب مسئولیت اساساً بیانیه ای است که نشان می دهد متقاضی حقوق انحصاری برای استفاده از یک کلمه خاص در علامت تجاری به صورت مجزا ادعا نمی کند. در عوض، حقوق انحصاری بر کل علامت به عنوان یک کل اعمال می شود.

رضایت نامه ها:

• رضایت نامه می تواند ابزار ارزشمندی برای غلبه بر امتناع احتمالی ثبت نام باشد. در این حالت، متقاضی از صاحب یک علامت تجاری مشابه یا مشابه (که ممکن است وابستگی به متقاضی داشته باشد یا نداشته باشد) درخواست می کند تا رضایت نامه صادر کند.
• به طور معمول، صاحبان علائم تجاری مایل به ارائه چنین رضایت نامه هایی هستند که معتقدند به دلیل شباهت علائم تجاری بین مصرف کنندگان سردرگمی وجود ندارد.

هنگامی که درخواست علامت تجاری را به آژانس مالکیت معنوی (IP) در ارمنستان ارسال می کنید، دریافت درخواست علامت تجاری شما را تایید می کند که شامل جزئیات مربوط به خود علامت تجاری و نام متقاضی است. ظرف یک ماه پس از ارسال درخواست، آژانس IP یک بررسی رسمی را انجام خواهد داد. این شامل بررسی طبقه بندی مناسب و اطمینان از عدم وجود بی نظمی در برنامه است. اگر همه چیز درست باشد، آژانس IP درخواست علامت تجاری را در مجله رسمی منتشر خواهد کرد که نشان دهنده آغاز یک دوره مخالفت دو ماهه است. 

به طور همزمان، آژانس IP یک بررسی اساسی انجام می دهد. این بررسی شامل دو جنبه اصلی است:

• آژانس بررسی می‌کند که آیا علامت تجاری شما دلایل مطلق رد را نقض می‌کند، مثلاً اگر بیش از حد توصیفی تلقی شود.
• آژانس IP درخواست شما را برای دلایل نسبی امتناع، که بر اساس تضادهای احتمالی با سایر علائم تجاری یا حقوق قبلی متعلق به اشخاص ثالث است، بررسی می کند. این شامل در نظر گرفتن هرگونه مخالفتی است که توسط اشخاص ثالث در طول دوره مخالفت مطرح شده است.

معاینه اساسی معمولاً بیش از سه ماه طول نمی کشد. با این حال، اگر در طول دوره دو ماهه مخالفت اقامه شود، روند ممکن است تمدید شود.

هنگامی که یک درخواست علامت تجاری با موفقیت مرحله بررسی اولیه را پاک کرد و پذیرفته شد، به صورت آنلاین در مجله رسمی منتشر می شود و شروع یک دوره مخالفت دو ماهه است. رایج ترین زمینه برای مخالفت یک علامت تجاری در ارمنستان بر اساس حقوق قبلی است. این زمانی اتفاق می‌افتد که طرف مقابل دارای یک علامت تجاری قبلی باشد که آن را مشابه یا مشابه علامت تجاری متقاضی می‌داند. هنگامی که یک مخالف تصمیم می گیرد یک علامت تجاری را به چالش بکشد، آنها فرآیند را با ارسال یک اخطار رسمی اعتراض آغاز می کنند. هزینه رسمی تقریباً 25 دلار برای این اقدام قابل پرداخت است. به طور معمول، یک یا دو مورد تبادل نظر بین طرفین انجام می شود و استدلال ها و شواهدی برای حمایت از مواضع مربوطه ارائه می شود. پس از فرآیند تبادل کوتاه، آژانس مالکیت فکری (IP) مخالفان را ارزیابی کرده و تصمیم مخالفت را صادر خواهد کرد.

اگر درخواست علامت تجاری شما در اولین بررسی توسط آژانس IP رد شود، متقاضی این فرصت را دارد که برای بررسی دوم درخواست کند. این درخواست باید ظرف دو ماه پس از اطلاع شما از رد درخواست ارائه شود. در طول معاینه دوم که طی یک دوره دو ماهه انجام می شود، آژانس IP دوباره درخواست شما را بررسی می کند. تصمیمی مبنی بر تایید رد اولیه یا لغو آن صادر خواهد شد.

اگر پس از معاینه دوم تصمیم نامطلوبی صادر شد، شما این حق را دارید آن را تجدید نظر کنید. درخواست تجدیدنظر باید به کمیته استیناف آژانس IP ارسال شود و باید ظرف سه ماه پس از دریافت تصمیم نامطلوب به شما ارسال شود.

تصمیمات بازپرس اول، بازپرس دوم یا کمیته استیناف قابل اعتراض به دیوان عدالت اداری است. این درخواست تجدیدنظر باید ظرف شش ماه پس از ابلاغ تصمیم مربوطه به شما ارائه شود.

پس از دریافت تاییدیه، متقاضی ملزم به پرداخت هزینه های دولتی مرتبط با فرآیند ثبت علامت تجاری خواهد بود. آژانس IP تصمیم اعطای حمایت از علامت تجاری شما را در مجله رسمی منتشر خواهد کرد. این نشریه به عنوان اطلاعیه رسمی ثبت تایید شده عمل می کند. انتشار در دسترس خواهد بود https://www.aipo.am/en/. پس از اتمام موفقیت آمیز فرآیند ثبت، آژانس IP گواهی ثبت را برای متقاضی علامت تجاری صادر می کند.

هنگامی که علامت تجاری شما با موفقیت در ارمنستان به ثبت رسید، برای مدت 10 سال از تاریخ ثبت درخواست حمایت می شود. به ثبت نام را حفظ کنید علامت تجاری خود پس از دوره 10 ساله اولیه، باید برای تمدید درخواست دهید. هزینه های رسمی تمدید اعمال می شود که در حال حاضر تقریباً 300 دلار برای یک علامت تجاری در یک کلاس است. هزینه های تمدید باید قبل از انقضای دوره 10 ساله یا در یک دوره مهلت شش ماهه به آژانس مالکیت معنوی (IP) پرداخت شود، اگرچه ممکن است در طول دوره مهلت هزینه بیشتری لازم باشد.

صاحبان علائم تجاری ثبت شده در ارمنستان این امکان را دارند که از آن استفاده کنند نماد ® نشان دهد که علامت آنها به طور رسمی ثبت شده است. در حالی که استفاده از این نماد اجباری نیست، به عنوان یک نشانه بصری قوی برای اشخاص ثالث عمل می کند، آنها را در معرض خطر قرار می دهد و استفاده غیرمجاز از علامت تجاری را منع می کند.

پس از ثبت علامت تجاری، یک دوره مهلت پنج ساله وجود دارد که در طی آن نمی توان به دلیل عدم استفاده از آن اعتراض کرد. پس از این مهلت اولیه، هر کسی می‌تواند به دلیل عدم استفاده، اقدام لغو کند. در چنین مواردی، حفظ علامت تجاری به توانایی مالک علامت تجاری در ارائه شواهد استفاده یا توجیه عدم استفاده بستگی دارد. نکته مهم این است که اگر یک علامت تجاری ثبت شده در ارمنستان به طور مؤثر در طی پنج سال قبل از ادعای ادعا علیه اشخاص ثالث استفاده نشود، مالک نمی تواند علیه آن اشخاص ثالث ادعایی داشته باشد.

در پرونده های نقض علامت تجاری در ارمنستان، بار اثبات از یک قاعده کلی پیروی می کند: شاکی مسئول اثبات تمام حقایقی است که ادعای او را تأیید می کند، در حالی که مدعی علیه باید هر واقعیتی را که در دفاع از موضع او باشد را اثبات کند. انواع مختلفی از شواهد مانند صورتحساب، نمونه محصولات متخلف، کاتالوگ و بروشور قابل پذیرش است و دادگاه وزن هر مدرک را تعیین می کند.

در پرونده های جنایی مربوط به نقض علامت تجاری، بازپرس برای انجام تحقیقات با هدف اثبات نقض منصوب می شود.

فعالیت های یک متخلف ادعا شده خارج از ارمنستانو همچنین هرگونه اقدام قانونی در حال انجام یا بسته علیه آنها در سایر کشورها، می تواند به عنوان شواهد حمایتی برای اثبات تخلف یا رقیق سازی در ارمنستان قابل توجه باشد.

قانون آیین دادرسی ارمنستان شامل رویه‌های کشف کامل نمی‌شود، اما در اقدامات معلق نقض علامت تجاری، دادگاه‌ها عموماً صلاحیت صدور حکم را دارند. افشای شواهد اقدامات در صورت درخواست یک طرف این اقدامات ممکن است شامل افشای اسناد و بازرسی اشیا باشد. علاوه بر این، امکان توقیف کالای متخلف به عنوان یک راه حل موقت وجود دارد که می تواند به عنوان دلیل در مراحل قانونی بعدی باشد. ارمنستان در سال 2012 عضو کنوانسیون شواهد لاهه شد و چارچوب قانونی خود را برای موضوعات مرتبط با شواهد در پرونده های مربوط به علائم تجاری تقویت کرد.

مدت زمان روند نقض علامت تجاری یا رقیق شدن علامت تجاری در ارمنستان می تواند بر اساس چندین عامل، از جمله حجم کاری دادگاه، پیچیدگی پرونده، الزامات مستندات، چالش های رویه ای و امکان تجدید نظر، به طور گسترده ای متفاوت باشد. به طور متوسط، صدور حکم در پرونده های علامت تجاری معمولاً هفت تا نه ماه طول می کشد، مشروط بر اینکه نیازی به نظر کارشناسی نباشد. جلسه اولیه معمولاً تقریباً دو ماه پس از طرح دعوی تعیین می شود. در صورت ثبت درخواست تجدیدنظر، تصمیم دادگاه تجدیدنظر ممکن است پنج تا شش ماه دیگر طول بکشد، در حالی که رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر معمولاً به سه تا چهار ماه زمان نیاز دارد. اقدامات حفاظتی موقت را می توان به سرعت و اغلب در عرض چند روز به دست آورد.

علامت تجارتی هزینه های دادرسی در ارمنستان نیز به طور قابل توجهی متفاوت است و به عوامل مختلفی از جمله انتخاب مشاور حقوقی و پیچیدگی پرونده بستگی دارد. این هزینه‌ها شامل هزینه‌های مربوط به اسناد لازم، اظهارات شاهد، نظرات کارشناسی، خدمات ترجمه، گزارش‌های بازاریابی، بررسی‌های بازار، و اینکه آیا مالک علامت تجاری به‌دنبال احکام اولیه یا سایر راه‌حل‌های موقت است، می‌شود. محدوده معمولی برای دستمزد وکلای مربوط به تشکیل پرونده و پیگرد قانونی در دادگاه بدوی بین 2,000 تا 5,000 دلار است. در رسیدگی های تجدیدنظر، هزینه های وکلا به دلیل محدودتر بودن موضوع، معمولا کمتر است. علاوه بر این، هزینه دادرسی که باید به دادگاه پرداخت شود، بر اساس ارزش مورد اختلاف محاسبه می‌شود، به‌طوری‌که دادگاه‌های بدوی معمولاً ۲ درصد و دادگاه‌های استیناف ۳ درصد دریافت می‌کنند. در حالی که دادگاه عموماً حق الوکاله وکلا را در پایان یک دعوی به طرف غالب می دهد، این مبالغ معمولاً تنها درصدی از هزینه های واقعی متحمل شده را نشان می دهد که اغلب از 2٪ تا 3٪ از کل هزینه ها متغیر است.

شایان ذکر است که اقدامات مجرمانه ممکن است هزینه کمتری نسبت به اقدامات مدنی داشته باشند زیرا مقامات دولتی جنبه های خاصی از کار را انجام می دهند، از جمله تحقیقات. با این وجود، مشارکت وکیل همچنان مورد نیاز است، و هزینه‌های مرتبط با این مشارکت وجود دارد. 

در دعاوی مدنی مربوط به نقض و رقیق شدن علامت تجاری در ارمنستان، یک راه واحد وجود دارد استیناف در دسترس. این فرآیند شامل شکایت از دادگاه صلاحیت عمومی به دادگاه تجدید نظر و متعاقباً به دادگاه تجدیدنظر است. توجه به این نکته حائز اهمیت است که دستورات مقدماتی و سایر اقدامات جبرانی موقت قابل تجدید نظر نیستند. اعتراض باید ظرف مدت یک ماه از تاریخ انتشار رأی صادره از دادگاه بدوی تسلیم شود.

هنگامی که پرونده به دادگاه تجدید نظر می رسد، بررسی در محدوده تجدید نظر انجام می شود. به طور کلی، شواهد جدید در این مرحله قابل قبول نیستند. درخواست تجدیدنظر می تواند به دلایل مختلفی از جمله نقض مقررات آیین دادرسی مدنی، اشتباه در یافته های حقایق، یافته های ناقص از حقایق یا اعمال نادرست قوانین مادی ارائه شود.

با این حال، دادگاه تجدید نظر به واقعیات پرونده نمی پردازد، بلکه صرفاً به موضوعات مربوط به قانون، تفسیر و کاربرد آن می پردازد.

در دادرسی نقض علامت تجاری در ارمنستان، دفاع های مختلف بسته به شرایط خاص پرونده در اختیار متهمان قرار می گیرد. این دفاع ها را می توان به طور کلی به چهار دسته تقسیم کرد:

1. عدم تخلف: این دسته شامل دفاعیاتی می شود که در آن متهم استدلال می کند که نقض علامت تجاری وجود ندارد. نمونه هایی از دفاعیات بدون نقض عبارتند از:

• علامت مورد نظر مشابه یا مشابه علامت تجاری شاکی نیست.
• کالاها یا خدماتی که از علامت استفاده می‌کنند مشابه یا مشابه کالاهایی که تحت پوشش ثبت علامت تجاری شاکی هستند، نیستند.
• هنگام ارزیابی احتمال سردرگمی، عواملی مانند تفاوت بین علائم، کالاها یا خدمات، کانال های توزیع، خریداران و قدرت علامت باید در نظر گرفته شود.
• در صورت ادعای رقیق شدن، خوانده ممکن است استدلال کند که علامت شاکی شهرت لازم را به دست نیاورده است یا رقت وجود ندارد.

2. توجیه (دفاعات مثبت): این دفاعیات مدعی است که اقدامات متهم موجه و قانونی است. نمونه هایی از دفاع های توجیهی عبارتند از:

• خستگی: متهم ممکن است استدلال کند که مالک علامت تجاری نمی تواند استفاده از علامت تجاری را بر روی کالاهایی که قبلاً با رضایت مالک در بازار عرضه شده است منع کند، مگر اینکه دلایل قانونی برای اعتراض وجود داشته باشد.
• غیر عملی (توافق/تحمل): متهم ممکن است ادعا کند که مالک علامت تجاری استفاده از علامت تجاری ادعایی نقض کننده را برای پنج سال متوالی تحمل کرده است، که نشان دهنده رضایت ضمنی است.
• استفاده منصفانه: حقوق علامت تجاری انحصاری شامل به چالش کشیدن استفاده از نشانه های خاص لازم برای توصیف یک محصول یا خدمات، به ویژه به عنوان لوازم جانبی یا قطعات یدکی، نمی شود، مشروط بر اینکه مطابق با شیوه های تجاری منصفانه انجام شود.
• آزادی بیان همچنین ممکن است دلیل معتبری برای استفاده باشد.
• بد باوری: متهم ممکن است استدلال کند که شاکی علامت را با سوء نیت به ثبت رسانده است و این به معنای "سوء استفاده از حق" است.

3. دعوای متقابل: اینها ادعاهایی است که توسط متهم به دادگاهی که در آن پرونده تخلف آغاز شده است، ارائه شده است. 

• بی اعتباری خوانده ممکن است استدلال کند که علامت تجاری شاکی دارای محتوای توصیفی یا گمراه کننده است یا عمومی شده است، بنابراین ثبت علامت تجاری شاکی باطل و باطل است و باید لغو شود. علامت تجاری شاکی نیز ممکن است در برابر ادعای بی اعتباری بر اساس حق قبلی آسیب پذیر باشد. برای ادعای نقض یک علامت تجاری شناخته شده، متهم ممکن است ادعا کند که علامت تجاری مورد نظر به خوبی شناخته شده نیست.
• عدم استفاده. خوانده همچنین ممکن است استدلال کند که مهلت پنج ساله برای عدم استفاده از ثبت علامت تجاری شاکی منقضی شده است و بنابراین حق علامت تجاری شاکی غیرقابل اجرا شده است.
• رقیق کردن علامت تجاری شاکی ممکن است به این دلیل مشمول ابطال شود که در نتیجه اعمال یا عدم فعالیت مالک، به نام رایج در تجارت کالا یا خدماتی تبدیل شده است که برای آن ثبت شده است.

4. دفاع رویه ای عمومی: این دفاع‌ها به جنبه‌های رویه‌ای پرونده مربوط می‌شوند و ممکن است شامل استدلال در مورد منسوخ بودن ادعا، زیر سؤال بردن ظرفیت شاکی برای رسیدگی، یا ادعای سوء نیت از سوی شاکی باشد.

در پرونده های نقض علامت تجاری در ارمنستان، شاکیان غالب به موارد مختلفی دسترسی دارند درمان برای رسیدگی به تخلف این درمان ها می تواند شامل موارد زیر باشد:

1. خسارات مالی: دادگاه می تواند به شاکی غرامت نقدی صادر کند. میزان خسارت می تواند به عواملی مانند زیان یا خسارت اثبات شده شاکی، سود غیرقانونی متهم و سایر ملاحظات مرتبط بستگی داشته باشد. ممکن است بر اساس گزارش‌های مالی در دسترس عموم، هزینه‌های مجوز از دست رفته، کاهش فروش، کاهش علامت تجاری یا اختلال در شبکه توزیع باشد. در برخی موارد، ممکن است از ارزیابی کارشناسی برای ارزیابی آسیب متحمل شده توسط شاکی استفاده شود.

2. دستور علیه نقض آینده: دادگاه می تواند برای جلوگیری از استفاده بیشتر خوانده از علامت تجاری شاکی قرار دستور صادر کند. این می تواند متهم را از ادامه فعالیت های متخلف در طول مدت رسیدگی قانونی منع کند.

3. پاک کردن علامت نقض کننده: دادگاه ممکن است حکم به حذف یا پاک کردن علامت یا علامت تجاری نقض کننده دهد. هدف این درمان حذف وجود علامت تجاری غیرمجاز است.

4. توقیف و انهدام کالاهای متخلف: دادگاه می تواند دستور توقیف و معدوم کردن کالاهای دارای علامت تجاری ناقص را صادر کند. این اقدام برای جلوگیری از فروش یا توزیع محصولات تقلبی در نظر گرفته شده است.

5. انتشار حکم: دادگاه می تواند به هزینه متهم دستور انتشار رای خود را صادر کند. این می تواند به اطلاع عموم در مورد تصمیم دادگاه کمک کند و به طور بالقوه به عنوان یک عامل بازدارنده در برابر نقض علامت تجاری در آینده عمل کند.

6. اعطای حق الوکاله: دادگاه ممکن است حق الوکاله معقول را به طرف غالب تعیین کند. این می تواند به جبران هزینه های حقوقی شاکی در طول دعوا کمک کند.

7. اقدامات حفاظتی موقت: در موارد نقض فوری علامت تجاری، شاکی می تواند اقدامات حفاظتی موقت را درخواست کند. این موارد می تواند شامل دستورات منع (ممنوعیت فروش بیشتر)، الصاق کالا، نگهداری کالا (به عنوان مثال، توقیف از انبار متخلف)، و حفظ شواهد باشد. اقدامات موقت معمولاً بدون مشارکت متهم صادر می شود و تا حصول حکم نهایی به قوت خود باقی می ماند.

8. افشای اطلاعات: دادگاه ممکن است متخلف را به ارائه اسناد بانکی، مالی و تجاری مرتبط با فعالیت های نقض کننده علامت تجاری دستور دهد. این می تواند به شاکی کمک کند تا شواهد و جزئیات مربوط به فعالیت های نقض کننده را به دست آورد.

9. تخریب محصولات غیرقانونی علامت گذاری شده: شاکیان موفق می توانند از بین بردن محصولاتی که به طور غیرقانونی با علامت تجاری نقض کننده علامت گذاری شده اند را درخواست کنند. این ممکن است در مورد مواد و وسایلی که عمدتاً برای علامت‌گذاری غیرقانونی محصولات استفاده می‌شوند نیز اعمال شود.

10. کمک گمرکی: مقامات گمرکی می توانند در توقف کالاهای تقلبی در مرز کمک کنند. گمرک ممکن است ترخیص کالاهای مشکوک به نقض علامت تجاری را به حالت تعلیق درآورد و به مالک علامت تجاری اجازه دهد اقدامات قانونی بیشتری را انجام دهد.

11. مجازات های کیفری: قانون ارمنستان تحریم های کیفری را علیه نقض علامت تجاری پیش بینی می کند. استفاده غیرقانونی از یک علامت تجاری که باعث خسارات قابل توجهی (بیش از 500 دلار) می شود، می تواند منجر به جریمه هایی از حدود 1,200 دلار تا 2,400 دلار یا حبس تا سه ماه شود. جرایم اداری کمتر ممکن است حدود 250 تا 500 دلار جریمه شوند. اشخاص ثالث مانند توزیع کنندگان، واردکنندگان، دارندگان یا صادرکنندگان کالاهای متخلف نیز ممکن است با مجازات کیفری روبرو شوند. دستورهای جستجو و توقیف طبق قوانین کیفری می تواند مداخله سریع مقامات اجرایی را امکان پذیر کند.

روش های جایگزین حل اختلاف (ADR) مانند میانجی گری و داوری هستند موجود در ارمنستان برای اختلافات علامت تجاری، اگرچه معمولاً مورد استفاده قرار نمی گیرند. در اینجا چند نکته کلیدی در مورد ADR در ارمنستان وجود دارد:

1. در دسترس بودن ADR: روش های ADR مانند میانجی گری و داوری گزینه هایی برای حل و فصل اختلافات علامت تجاری در ارمنستان هستند.

2. بندهای داوری: سناریوی رایج برای استفاده از داوری زمانی است که طرفین یک شرط داوری را در یک قرارداد قبلی مانند مجوز یا توافقنامه توزیع گنجانده باشند. هنگامی که چنین شرطی وجود دارد، معمولاً تصریح می کند که هر گونه اختلاف ناشی از قرارداد از طریق داوری حل خواهد شد.

3. رابطه قراردادی از قبل موجود: روش های ADR، به ویژه داوری، معمولاً زمانی قابل دسترسی هستند که یک رابطه قراردادی از قبل موجود بین طرفین وجود داشته باشد که شامل یک شرط داوری باشد. در مواردی که چنین رابطه قراردادی وجود ندارد، ممکن است نیاز به رسیدگی به اختلافات مربوط به علامت تجاری از طریق دادرسی عادی باشد.

4. قابلیت اجرا: آرای داوری ناشی از رسیدگی های ADR می توانند به عنوان تصمیمات قضایی قابل اجرا باشند، مشروط بر اینکه توسط دادگاه قابل اجرا اعلام شده باشند. این بدان معنی است که طرفین می توانند در صورت لزوم از طریق سیستم دادگاه به دنبال اجرای آرای داوری باشند.

5. مزایای داوری:

• محرمانه بودن: روند داوری اغلب محرمانه است و حریم خصوصی را به طرفین درگیر ارائه می دهد.
• انعطاف پذیری: فرآیندهای ADR، به‌ویژه داوری، از نظر رویه و زمان‌بندی انعطاف‌پذیر هستند و به طرفین اجازه می‌دهند تا فرآیند را با نیازهای خود تنظیم کنند.
• مدت زمان کوتاهتر: داوری می تواند سریعتر از دعاوی سنتی دادگاه باشد و به طور بالقوه منجر به حل سریعتر اختلاف می شود.
• انتخاب قانون و موارد خنثی: طرفین بر عواملی مانند انتخاب قانون قابل اجرا و انتخاب داوران (خنثی ها) کنترل بیشتری دارند.
• اختلافات چند حوزه قضایی: داوری می تواند برای حل و فصل اختلافات علامت تجاری که طرفینی از حوزه های قضایی مختلف را درگیر می کند مفید باشد.

6. اشکالات داوری:

• هزینه ها: در حالی که داوری می تواند در مقایسه با دعوی در برخی کشورها مقرون به صرفه باشد، هنوز هزینه های مربوط به پرداخت داوران، محل برگزاری، نمایندگی قانونی و سایر هزینه های مرتبط وجود دارد.
• اقدامات مقدماتی: در شرایطی که نیاز به اقدامات مقدماتی فوری دارند (مثلاً دستورات قضایی)، دادگاه های عادی ممکن است برای ارائه تسهیلات فوری مجهزتر باشند.
• درخواست های محدود: آرای داوری معمولاً در مقایسه با احکام دادگاه راه های محدودی برای تجدید نظر دارند.