Աշխատանքային պայմանագիրը պայմանագիր է աշխատողի և գործատուի միջև, որը սահմանում է յուրաքանչյուր կողմի իրավունքներն ու պարտականությունները:
Համաձայն Հայաստանի աշխատանքային օրենսգրքի՝ աշխատանքային պայմանագրերը պետք է պարունակեն հետևյալ տեղեկությունները.
- պայմանագրի կնքման ամսաթիվը, ամիսը, տարին և վայրը.
- աշխատողների անունը (ներառյալ նրանց հայրանունը, եթե ցանկանում են),
- գործատու ընկերության անվանումը կամ աշխատող անձի անունը,
- ընկերության կառուցվածքային ստորաբաժանումը, եթե առկա է,
- աշխատանքի մեկնարկի ամսաթիվը, ամիսը, տարեթիվը.
- պաշտոնի անվանումը և/կամ աշխատանքային պարտականությունները,
- հիմնական աշխատավարձը և դրա հաշվարկման ձևը,
- աշխատողներին տրվող հավելավճարները, նպաստները, սուբսիդիաները,
- աշխատանքային պայմանագրի գործողության ժամկետը (անհրաժեշտության դեպքում),
- փորձաշրջանի տևողությունը (երկու կողմերի համաձայնությամբ),
- աշխատանքային ժամերը՝ կես դրույքով աշխատանքի ռեժիմի դեպքում.
Հայաստանում նվազագույն զուտ աշխատավարձը 55,000 դրամ է, ինչը նշանակում է, որ նվազագույն համախառն աշխատավարձը պետք է լինի մոտ 78,000 դրամ՝ ներառելով հարկերը և սոցիալական վճարները։
Աշխատանքային պայմանագիրը կարող է դադարեցվել տարբեր պատճառներով.
- փոխադարձ համաձայնությամբ,
- աշխատողի նախաձեռնությամբ,
- գործատուի նախաձեռնությամբ,
- աշխատողի զորակոչի դեպքում.
- աշխատողի մահվան դեպքում.
- եթե աշխատողը չի կարողանում շարունակել կատարել իր պարտականությունները դատարանի որոշման պատճառով (օրինակ՝ նրան թույլ չեն տվել զբաղվել որոշակի տեսակի մասնագիտական գործունեությամբ),
- օրենքով սահմանված այլ պատճառներ:
Աշխատողն իրավունք ունի լուծելու աշխատանքային պայմանագիրը հետևյալ դեպքերում.
- ընկերության լուծարումը (կամ Անհատ ձեռնարկատիրոջ դադարեցումը),
- գործատուի սնանկությունը,
- կրճատում (արտադրության ծավալների, տնտեսական, տեխնիկական կամ աշխատանքային կազմակերպման պայմանների փոփոխություն, որը հանգեցնում է անձնակազմի կրճատման անհրաժեշտությանը),
- աշխատողը չի բավարարում իր զբաղեցրած պաշտոնի համար անհրաժեշտ որակավորումները,
- աշխատողը վերականգնվում է նախկին (նախկին) աշխատանքային պաշտոնում,
- աշխատողը պարբերաբար չի կատարում աշխատանքային պայմանագրով սահմանված իր պարտականությունները կամ չի համապատասխանում ներքին վարքագծի կանոններին,
- աշխատողի նկատմամբ վստահության և վստահության կորուստ,
- երկարատև անաշխատունակություն՝ վատառողջության կամ վնասվածքի պատճառով (աշխատողի բացակայությունը տևել է ավելի քան 120 օր անընդմեջ կամ ավելի քան 140 օր վերջին 12 ամիսների ընթացքում),
- եթե աշխատողը աշխատավայրում գտնվում է ալկոհոլի, թմրամիջոցների կամ հոգեմետ նյութերի ազդեցության տակ,
- աշխատողը բաց է թողնում մի ամբողջ հերթափոխ (աշխատանքային օր) առանց հիմնավոր պատճառի,
- պարտադիր բժշկական զննությանը մասնակցելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը,
- աշխատողը հասնում է կենսաթոշակային տարիքի (եթե այլ բան նախատեսված չէ աշխատանքային պայմանագրով):
1-3-րդ կետերով նախատեսված աշխատանքային պայմանագիրը լուծելու համար գործատուն պարտավոր է գրավոր տեղեկացնել աշխատողին ոչ ուշ, քան երկու ամիս, մնացած պատճառներով՝ ոչ ուշ, քան աշխատանքից ազատվելուց շաբաթներ առաջ։
