پرداخت به والدین خارجی‌تان از ارمنستان: سود سهام، هزینه خدمات، حق امتیاز یا تهاتر؟ ابتدا چه امور مالی باید بررسی شود؟

یک شرکت با مسئولیت محدود ارمنی که به شرکت مادر خارجی خود پرداخت می‌کند، قبل از لغو معاهده، ۵٪ از سود سهام، ۱۰٪ از بهره یا حق امتیاز و ۲۰٪ از اکثر هزینه‌های خدمات با منبع ارمنی را کسر می‌کند و این تعهد چه از طریق حواله بانکی و چه از طریق تهاتر مانده‌ها اعمال می‌شود. اینکه کدام نرخ اعمال می‌شود بستگی به این دارد که پرداخت از نظر قانونی چگونه است و سود سهام نیز قبل از خروج هر چیزی از شرکت، نیاز به تأیید شرکت دارد.

مرحله ۱: مشخص کنید که پرداخت از نظر قانونی چگونه است

قانون مالیات برای هر دسته از درآمد، یک نرخ کسر مالیات تعیین می‌کند، بنابراین اولین بررسی، همان دسته درآمد است. نرخ‌های زیر، نرخ‌های شروع داخلی برای یک شرکت غیرمقیم بدون دفتر دائمی در ارمنستان هستند.

خدماتی که کاملاً در خارج از کشور انجام می‌شوند، همچنان می‌توانند منشأ ارمنی داشته باشند. طبق قوانین منبع قانون مالیات، خدمات حرفه‌ای ذکر شده در صورت ارائه به یک سازمان مقیم ارمنستان، منشأ ارمنی محسوب می‌شوند و اصلاحیه‌ای که از اول ژوئیه 2026 (HO-234-N) لازم‌الاجرا شد، عبارت گیرنده را به کارآفرینان حقیقی ثبت‌شده در ارمنستان و مؤسسات دائمی ارمنی غیرمقیم نیز تعمیم داد. عبارت «والدین ما تمام کارها را در لندن انجام دادند» به خودی خود هزینه مدیریتی خارج از نرخ 20٪ را دریافت نمی‌کند.

کسر مالیات فقط به مبالغی تعلق می‌گیرد که درآمد مشمول مالیات شرکت مادر هستند. برای مثال، بازپرداخت پیش‌پرداختی که شرکت مادر از طرف شرکت تابعه پرداخت کرده است، با پرداخت کارمزد به شرکت مادر متفاوت است.

مرحله ۲: قرارداد و حساب‌ها را با برچسب مطابقت دهید

این دسته بندی از محتوای آنچه شرکت مادر ارائه می‌دهد، پیروی می‌کند. «هزینه مدیریتی» که در واقع برای حق استفاده از نرم‌افزار گروهی پرداخت می‌شود، حق امتیازی با نرخ ۱۰٪ است و «حق امتیاز» برای کارکنانی که شرکت مادر برای اداره عملیات ارمنستان در اختیار دارد، مانند هزینه خدمات با نرخ ۲۰٪ به نظر می‌رسد. قانون مالیات ارمنستان هیچ قانون کلی ضد اجتناب مالیاتی ندارد، اما کمیته درآمد دولت می‌تواند معاملات اشخاص وابسته را طبق فصل قیمت‌گذاری انتقالی (مواد ۳۶۲-۳۶۴) به صورت مستقل قیمت‌گذاری مجدد کند و این کار را از روی اسناد انجام می‌دهد.

قبل از پرداخت، امور مالی باید موارد زیر را در نظر داشته باشد:

1. یک قرارداد بین شرکتی امضا شده که شرح می‌دهد چه چیزی ارائه می‌شود و هزینه چگونه محاسبه می‌شود.
2. فاکتور از نهاد گروهی که در واقع درآمد را کسب کرده است.
3. شواهدی مبنی بر دریافت خدمات یا استفاده از مجوز: گزارش‌ها، نتایج قابل ارائه، فهرست کاربران.
4. یک ورودی دفتر کل که تحت همان دسته قرارداد ثبت شده است.

مرحله ۳: تأیید شرکت قبل از هرگونه توزیع

فقط شرکت‌کنندگان می‌توانند سود را توزیع کنند. طبق قانون شرکت با مسئولیت محدود (ماده 24(1) و ماده 36(2))، تصمیم با مجمع عمومی است؛ در یک شرکت با مسئولیت محدود تک عضوی، تنها شرکت‌کننده با تصمیم کتبی این کار را انجام می‌دهد. دستورالعمل پرداخت از سوی مدیر جایگزین آن نمی‌شود. سود به نسبت سهم هر شرکت‌کننده از سرمایه اولیه تخصیص می‌یابد.

توزیع سود سهام بیش از یک بار در هر سه ماه مجاز نیست. عبارت قدیمی‌تر «سالی یک بار» با عبارت HO-288-N جایگزین شده است که از 15 اکتبر 2023 لازم‌الاجرا است. قانون نمی‌گوید که آیا منظور از یک سه ماه، یک سه ماه تقویمی است یا هر دوره سه ماهه دیگر، بنابراین برنامه‌ریزی توزیع سود سهام در طول سه ماه تقویمی، از این سوال جلوگیری می‌کند. پس از تصمیم‌گیری، سود سهام باید ظرف یک سال پرداخت شود (ماده 24(4)).

ماده ۲۵، اتخاذ تصمیم توزیع و پرداخت سود سهام از قبل تصویب شده را در مواردی که:

• سرمایه اولیه شرکت به طور کامل پرداخت نشده باشد؛
• دارایی‌های خالص کمتر از سرمایه مجاز به علاوه صندوق ذخیره هستند، یا در نتیجه توزیع سهام به کمتر از آن کاهش خواهند یافت؛
• قانون دیگری توزیع را ممنوع می‌کند.

اینکه آیا شرط دارایی‌های خالص باید دوباره در تاریخ پرداخت و نه فقط در تاریخ تصمیم‌گیری رعایت شود، در متن مشخص نشده است. قبل از پرداخت سود سهامی که ماه‌ها قبل تصویب شده است، دارایی‌های خالص را دوباره بررسی کنید. قانون شرکت‌های با مسئولیت محدود هیچ جریمه خاصی را برای پرداخت بدون تصمیم معتبر در نظر نمی‌گیرد و مسیر بازیابی چنین پرداختی مشخص نشده است.

این تصمیم همچنین برای مالیات اهمیت دارد. ماده 132(2) پذیرش تصمیم توزیع را در میان رویدادهایی که به عنوان پرداخت محسوب می‌شوند، در کنار خود انتقال فهرست می‌کند. مالیات در اولین این رویدادها، یک بار، کسر می‌شود و سه‌ماهه آن رویداد، مهلت گزارش و پرداخت را تعیین می‌کند.

مرحله ۴: خودداری، گزارش و حمایت از هرگونه نرخ قراردادی

شرکت تابعه ارمنستان، نماینده مالیاتی است. این شرکت مالیات بر مبلغ ناخالص را محاسبه می‌کند، گزارش فصلی نماینده مالیاتی را تا بیستم ماه بعد از سه ماهه ارائه می‌دهد (ماده 134(2)) و مالیات را تا همان تاریخ برای سه ماهه ای که رویداد پرداخت در آن رخ داده است، پرداخت می‌کند (ماده 136(2)). مالیات به درام ارمنستان پرداخت می‌شود (ماده 18(3))، صرف نظر از ارزی که به شرکت مادر پرداخت می‌شود؛ به یادداشت ما در مورد قوانین تبدیل ارز خارجی مراجعه کنید.

ارمنستان ۵۳ معاهده مالیات مضاعف در حال اجرا دارد. پرداخت‌کننده می‌تواند نرخ پایین‌تری را در مبدا اعمال کند و فرم گزارش فصلی (SRC Order 326-N) بخشی برای درآمد پرداخت شده معاف یا با نرخ کمتر از نرخ معاهده دارد. پرونده پشت آن سطر باید شامل موارد زیر باشد:

• گواهی اقامت مالیاتی صادر شده توسط مرجع ذیصلاح محل سکونت والدین برای شخص حقوقی که حق دریافت درآمد را دارد، که سال پرداخت را پوشش می‌دهد.
• شواهدی مبنی بر اینکه این نهاد مالک ذی‌نفع سود سهام، بهره یا حق امتیاز است، که معاهدات آن را جدا از محل اقامت الزامی می‌دانند؛
• قرارداد، فاکتور و گیرنده‌ای که در گزارش ذکر شده است، همگی یک موجودیت را نشان می‌دهند.

گواهی مربوط به یک شرکت خواهر یا شرکت مادر نهایی گروه، معافیت از درآمد کسب شده توسط یک نهاد متفاوت را تأیید نمی‌کند. وجود نهادهای مختلف صدور فاکتور و فعالیت، به خودی خود معافیت را باطل نمی‌کنند، مشروط بر اینکه مدارک نشان دهد کدام یک درآمد را کسب می‌کند. قانون مالیات، مالک ذی‌نفع را تعریف نمی‌کند و هیچ قانون ارمنی، شکل مدرک مالکیت ذی‌نفع، مدت اعتبار گواهی یا شرایط ترجمه و مهر تایید را تعیین نمی‌کند.

والدینی که در ایالات متحده هستند هیچ تخفیفی از معاهده دریافت نمی‌کنند. ارمنستان کنوانسیون ۱۹۷۳ ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی را به عنوان کنوانسیونی که در مورد آن اعمال می‌شود، به رسمیت نمی‌شناسد، بنابراین نرخ‌های داخلی به طور کامل اعمال می‌شوند. برای ساختارهایی که درآمد را از طریق یک حوزه قضایی معاهده هدایت می‌کنند، به شرکت‌های هلدینگ ارمنستان و کاهش مالیات تکلیفی مراجعه کنید.

تهاتر، پرداخت غیرنقدی و تمدید بدهی

ماده ۱۳۲(۲) پرداخت برای کسر مالیات را به طور گسترده تعریف می‌کند. این ماده شامل پرداخت‌های نقدی و غیرنقدی، از جمله پرداخت‌های جزئی؛ تسویه با سایر اموال؛ تهاتر متقابل مطالبات و بدهی‌ها؛ و تجدید سند یا تمدید بدهی می‌شود. هر یک از این موارد باعث کسر مالیات از درآمد مشمول مالیات می‌شود، گویی پول حواله شده است.

مثال: شرکت تابعه به شرکت مادر ۱۰۰ دلار بابت حق امتیاز بدهکار است و شرکت مادر ۸۰ دلار بابت هزینه‌های شارژ شده به شرکت تابعه بدهکار است. این دو توافق می‌کنند که ۸۰ دلار را به عنوان حق امتیاز کنار بگذارند و شرکت تابعه ۲۰ دلار را به عنوان هزینه شارژ کند. مالیات کسر شده بر اساس ۱۰۰ دلار کامل محاسبه می‌شود، بنابراین ۱۰ دلار با نرخ حق امتیاز ۱۰٪ محاسبه می‌شود و باید به واحد AMD به بودجه پرداخت شود. محاسبه آن بر اساس ۲۰ دلاری که از حساب بانکی عبور کرده است، ۸ دلار پرداخت نشده باقی می‌ماند.

همین امر در مورد سود سهام تسویه شده از طریق تهاتر با یک حساب دریافتنی اصلی نیز صدق می‌کند. تهاتر می‌تواند فقط ۹۵٪ خالص را پوشش دهد؛ ۵٪ کسر شده باید به عنوان یک پرداخت واقعی به بودجه برسد، زیرا یک ثبت دفتر روزنامه نمی‌تواند مالیات را پرداخت کند.

خودِ تهاتر باید طبق قانون مدنی معتبر باشد. ماده ۴۲۶ آن را برای مطالبات متقابل از همان نوع که سررسید دارند، مجاز می‌داند و اظهارنامه یکی از طرفین کافی است؛ ماده ۴۲۷ مطالباتی را که قابل تهاتر نیستند فهرست می‌کند و تعهد یک شرکت‌کننده برای پرداخت سرمایه اولیه را نمی‌توان با تهاتر از بین برد. اظهارنامه تهاتر امضا شده را همراه با پرونده پرداخت نگه دارید: تاریخ آن، ربع رویداد پرداخت را مشخص می‌کند.

هیچ راهنمایی از SRC یا تصمیم دادگاه مشخص نمی‌کند که آیا تمدید سررسید وام یا تبدیل سود انباشته به اصل بدهی، تمدید بدهی طبق ماده 132(2) است یا خیر. هرگونه اصلاحیه در مورد وام درون گروهی باید با در نظر گرفتن این سوال تهیه شود.

پیمان بریتانیا و ارمنستان و معیار هدف اصلی

کنوانسیون ۲۰۱۱ بریتانیا و ارمنستان، مالیات ارمنستان بر پرداخت‌ها به یک ساکن بریتانیا را محدود می‌کند:

• سود سهام: ۵٪ به شرکتی که حداقل ۲۵٪ از سرمایه را در اختیار دارد و حداقل ۱ میلیون پوند سرمایه‌گذاری کرده است؛ ۱۰٪ در موارد دیگر؛ ۱۵٪ در صورت توزیع توسط برخی از ابزارهای سرمایه‌گذاری در املاک؛ ۰٪ به یک طرح بازنشستگی واجد شرایط.
• بهره: ۵٪.
• حق امتیاز: ۵٪

سقف توافق‌نامه هرگز نرخ داخلی پایین‌تری را افزایش نمی‌دهد. سود سهام عادی یک شرکت با مسئولیت محدود ارمنی از قبل مشمول مالیات ۵٪ است، بنابراین یک شرکت مادر بریتانیایی نیازی به رعایت آزمون ۲۵٪ و ۱ میلیون پوند برای آن نرخ ندارد. این توافق‌نامه برای حق امتیاز و بهره اهمیت دارد، جایی که نرخ ۱۰٪ داخلی را نصف می‌کند، و برای هزینه‌های خدمات: یک شرکت بریتانیایی که هیچ دفتر دائمی در ارمنستان ندارد، می‌تواند به ماده سود تجاری در برابر ۲۰٪ داخلی تکیه کند.

ابزار چندجانبه از اول ژانویه ۲۰۲۴ برای ارمنستان لازم‌الاجرا شد و معاهده بریتانیا را برای کسر مالیات از آن تاریخ اصلاح می‌کند. معیار هدف اصلی آن، مزایای قراردادی را که دریافت آن یکی از اهداف اصلی ترتیب یا معامله بوده است، رد می‌کند، مگر اینکه اعطای آن با هدف و موضوع معاهده مطابقت داشته باشد. یک شرکت بریتانیایی که مقیم است و دارای گواهینامه است، اگر در زنجیره دریافت آن قرار گرفته باشد، همچنان می‌تواند نرخ کاهش یافته را از دست بدهد. همین معیار در مورد سایر معاهدات ارمنستان که توسط MLI اصلاح شده‌اند، اعمال می‌شود و پنج مورد از معاهدات آن (جمهوری چک، هند، اسرائیل، جمهوری اسلواکی، سوئد) بندهای محدودیت در مزایا را دارند.

بنابراین، برای یک والد بریتانیایی، پرونده‌ی کاهش نرخ بهره، گواهی اقامت HMRC برای شرکتی است که درآمد را کسب می‌کند، مدرکی دال بر مالکیت سودمند و دلیل تجاری برای ساختاری که به پس‌انداز مالیاتی ارمنستان وابسته نیست. دفتر مالیات ارمنستان ما این پرونده‌ها را قبل از اولین پرداخت بررسی می‌کند و گروه‌هایی که یک شرکت تابعه جدید تأسیس می‌کنند می‌توانند توافق‌نامه‌های بین شرکتی را در زمان ثبت شرکت ایجاد کنند.

سوالات متداول

آخرین به روز رسانی: 23 اکتبر 2026